Reshjet masive të shiut/ Dëmtohet ura e Zogut në Milot

Ura e zogut e sapo ndertuar

Reshjet e dendura të shiut nuk kanë kursyer as “Urën e Zogut” në Milot, një monument kulture i mbrojtur nga shtetit. Prurjet e shumta të lumit kanë bërë që një nga këmbët e e urës të fundoset në lum me rreth 2 metra.

Për pasojë i gjithë monumenti ka lëvizur, ndërsa traseja në anën veriore është spostuar me rreth një metër dhe ka pësuar plasaritje. Problematika është konstatuar gjatë ditës së hënë ku janë vënë në dijeni dhe përfaqësuesit e Drejtorisë së Kultures Kombëtare në Shkodër të cilat pritet të inspektojnë nga afër monumentin të martën, për të parë mundësinë e ndonjë ndërhyrjeje emergjente për të shpëtuar shembjen e plotë të urës.

Alarmi për këtë situatë është dhënë prej kohësh, pasi këmbët janë gërryer nga shfrytëzimi pa kriter i lumit Mat, por asnjë masë nuk është marrë për frenimin e këtij fenemoni dhe mbrojtjen e monumetit me vlera të jashtezakonshme hitorike.

Ura e Zogut është një nga më të veçantat për strukturën e saj arkitekturore. Stili i harqeve i japin asaj vlerë muzeore. Ajo gjendet në të majtë të Rrugës së Kombit, në të dyja ekstremet e lumit Mat dhe daton që nga viti 1927.Vetë mbreti Zog ishte ideatori i ndërtimit të kësaj ure shumëfunksionale, sidomos për kohën. Ato vite ajo ishte një portë e domosdoshme për të hyrë në Shqipërinë e Epërme që përfshin Shkodrën, Lezhën, Mirditën, Tropojën, Kukësin, Pukën etj.

Është inauguruar më 26 maj, të vitit 1927 dhe është projektuar nga inxhinieri zviceran, atëherë në moshën 30 vjeçare, Erwin Schnitter. Vite më parë, më 1925-ën, u bë dhe projekti i parë nga inxhinieri gjerman Back, duke marre si pikë ndërtimi fushën e gjerë. Rryma e Janarit në vitin 1926 tregoi egërsinë e kësaj rryme. Ura është e ndërtuar me gjashtë harqe, gjithsecila nga 54 metra e gjatë. E ndërtuar me çimento dhe hekur në një sistem nga më modernit për ndërtime urash (për atë kohë).Që nga viti 1999, Ura e Zogut është shpallur monument kulture që mbrohet nga shteti, por diçka e tillë ka munguar, pasi nuk është mirembajtur dhe kryer asnjë investim.

Laçi fiton pa vështirësi, Kukësi pëson humbjen e tretë radhazi.

Laçi ka mposhtur pa shumë vështirësi Kukësin teksa në shtëpinë e tyre shënuan tre herë në portën e verilindorëve ndërsa pësuan vetëm një herë. Kurbinasit e trajnerit Shpëtim Duro shfrytëzuan më së miri rastet e shfaqura dhe gjetën golin e parë falë një ishi të sfidës si Emiliano Musta.

Ndërkohë, teksa po pritej që pjesa e parë të mbyllej me rezultatin 1-0, vendasit shënuan sërish në minutën e 46 falë sulmuesit Harmon. Sakaq, pjesa e dytë nisi në mënyrën më të mirë të mundshme për Laçin, që gjetën edhe golin e tretë me anë të Redon Xhixhës. Në vazhdim, Kukësi shënoi nga penalltia, ndërsa Musta i Laçit u ndëshkua me karton të kuq, ndërsa miqtë shënuan edhe njëherë, por sërish fatet e takimit nuk ndryshuan.

Kështu, Laçi merr një trepikësh të rëndësishëm, i dyti radhazi dhe ngjitet në vendin e dytë me 20 pikë. Ndërkaq, nga ana tjetër, Kukësi pëson humbjen e tretë radhazi teksa në këto sfida ka pësuar plot 10 gola duke mbetur në vendin e gjashtë të klasifikimit. /VipSport.al/

Laçi-Kukësi 3-2

Formacionet zyrtare:

Laçi: Sherri, Marku, Ingnjatoviç, Selmani, Malota, Musta, Shehu, Xhixha, Deliu, Harmon, Lushkja
Trajner: Shpëtim Duro

Kukësi: Tafas, Bytyçi, Demiri, Dragoshi, Kotobelli, Lulaj, Taipi, Ymeri, Ibrahimi, Leira, Eze
Trajner: Rrahman Hallaçi

Përmbytjet, familjet e prekura nga tërmeti në mëshirë të fatit!

Nga Elton Laska

Përmbytjet e tokave bujqësore në Kurbin prej vitesh janë rikthyer në traditë, ndërkohë kultura e parandalimit nuk është ngulitur ende në institucionet tona vendore. Drejtoria e Bordit të Kullimit, por edhe Bashkia e Kurbinit kanë pasur kohën e mjaftueshme për të bashkërenduar punën për pastrimin e kanaleve të para dhe të dyta kulluese. Kjo nuk ka ndodhur pasi siç duket nafta që përdoret për mjetet e pastrimit të kanaleve është vlerësuar si më e nevojshme për makinat personale! Aktualisht me dhjetëra hektarë tokë në Gjorm, Mamurras, Adriatik, Fush-Kuqe janë nën ujë, duke shkaktuar jo pak dëme financiare për banorët e Kurbinit. Uroj që të paktën mos të kemi viktima siç ka ndodhur ne disa vite.

Në Gjorm janë mbi 20 familje që pritet të evakuohen dhe për këtë me kërkesë të banorëve bëra dhe një denoncim në Syri Televizion për neglizhencën e institucioneve gjatë një ndërhyrje në edicionin e lajmeve. Shkarkimet në HEC-et e Shkopetit dhe Ulzës, pritet të përkeqësojnë situatën, por mesa duket vëmendja e institucioneve në rang qarku është përqendruar vetëm në Lezhë, ndërkohë Kurbini është lënë në mëshirë të fatit. Janë me dhjetëra familje kurbinase që këto përmbytje masive duhet t’i përballojnë në konteniere, pasi prej tërmetit të 26 nëntorit janë të pastrehë. A kanë institucionet lokale dhe vendore një plan për t’i ardhur në ndihmë këtyre familjeve?

Duro dhe Mazrekaj mposhtin Partizanin, Laçi e mbyll me fitore këtë vit kalendarik

Laçi ia ka dalë të marrë fitoren në ndeshjen e sotme të Kategorisë Superiore, e fundit për këtë vit kalendarik. Kurbinasit mposhtën në shtëpinë e tyre Partizanin me rezultatin 3-1, teksa sfida nisi me shumë vrull duke qenë se skuadrat shënuan menjëherë brenda 10 minutave të para. Kështu, vendasit shënuan të parët me Harmon, por Cara në minutën e 10 barazoi shifrat.

Në vazhdim, ekipet provuan të gjenin golin, megjithatë pjesa e parë u mbyll në paqe. Në fraksionin e dytë, në skenë doli një ish i Partizanit si Mentor Mazrekaj. Fantazisti shënoi dy herë teksa në dy momente befasoi Hoxhën.

Në fund të kuqtë shënuan me Hysenin por të besuarit e trajnerit Ilir Daja duhej të pajtoheshin me humbjen dhe kështu e mbyllin vitin me një humbje të renditur në vendin e dytë aktualisht me 19 pikë. Sakaq, nga ana tjetër, kurbinasit renditen në vendin e shtatë me 17 pikë. /VipSport.al/

Laçi-Partizani 3-2

Formacionet zyrtare:

Laçi: Sherri; Selmani, Ignjatoviç, Obanor; Marku, Deliu, Shehu, Lushkja, Musta; Harmon, Mazrekaj Trajner: Shpëtim Duro

Partizani: Hoxha; Idrizaj, Broja, Bitri, Hakaj; Kote, Asani, Bardhi, Cara; Mala; Kardozo
Trajner: Ilir Daja

PRODHIMI I VERES NE KUSHTE SHTEPIE, PER AMATORE.

Nje vere e mire ne kushte shtepie eshte produkt i nje procedure te realizuar duke ndjekur hap pas hapi disa rregulla te thjeshta. Eshte e nevojshme te kemi disa ene dhe mjete qe ne pergjithesi gjenden ne shtepite tona sic do t’i shohim ne vijim ose ne mungese, mund t’i blejme me kosto te vogel ne treg. Gjithashtu do na nevojitet edhe nje termometer – mushtometer. 

Si fillim, ne varesi te kushteve dhe te sasise se veres qe deshirojme te bejme, duhet te sigurojme nje sasi rrushi sa me cilesor. Cdokush mund te zgjedhe ndermjet varieteteve te panumerta te destinuara per fermentim ne varesi te shijes, ngjyres dhe aromes se veres qe eshte e preferueshme per te. Eshte thelbesor kualiteti i rrushit te perzgjedhur pasi eshte percaktues deri 80% te cilesise se veres qe do bejme po te ndjekim me rigorozitet disa procedura te thjeshta.  Rrushi duhet te kete mesatarisht 22-23 g sheqerna per liter musht ne menyre qe vera te na dale me 13-13.5 % vol alkool. Per te matur kete parameter, shtrydhim 2-3 veshe rrushi te marra ne menyre rastesore nga sasia qe kemi dhe lengun e marre e fusim ne nje gote apo ene tjeter te pershtatshme sipas mushtometrit qe kemi. Nga niveli i sheqernave do te percaktohet perqindja alkoolike qe do te marrim, sipas tabeles se konvertimit te gradeve Baume ne perqindje alkoolike

Neqoftese rrushi qe kemi siguruar ka nje nivel te tille sheqernash qe rezulton ne perqindje alkoolike me te larte se ajo qe deshirojme, mund ta ulim nivelin duke shtuar uje. Uji qe do perdorim duhet te jete i filtruar apo i ambalazhuar, i tille qe te mos kete klor apo papasterti te ndryshme qe mund te rezultojne shkaterruese per veren qe do bejme. Per te ulur nivelin e sheqernave me 1 shkalle, ne 100 l musht shtojme 3-4 l uje, duke e perzier mushtin dhe duke e bere matje vazhdimisht me mushtometer, pasi varietete te ndryshme rrushi dhe niveli i sheqerit mund ta ndryshojne pak sasine e kerkuar. Eshte mire qe nivelin e sheqernave mos ta ulim me shume se dy shkalle pasi do ta prishte cilesine e veres. Nese rrushi qe kemi nuk ka sasine mesatare te nevojshme te sheqerit, per te rritur 1 shkalle niveli, mund te shtojme 18 g sheqer per 1 l musht, por kjo nuk do kishte kuptim per nje vere qe e pergatisim per qejfin tone. Me mire nje vere qofte me 11 apo 12 % alkool sesa te shtojme sheqer.

KUJDESNe te gjithe hapat e metejshem duhet te kemi parasysh qe te perdorim ene apo mjete me pasterti maksimale. Pastertia eshte parakusht per pergatitjen e nje vere cilesore.

HAPI 1.  CARJA E KOKRRAVE TE RRUSHIT

shtyp rrushin me kembe

Mbasi kemi siguruar sasine e deshiruar te rrushit, fillojme me pastrimin e tij nga kokrrat e demtuara dhe te kalbura. Eshte i rendesishem ky proces pasi  ndikon ne cilesine perfundimtare te veres. Ne nje vit te mbare per vreshtin, apo ne nje rrush cilesor nuk do kete nevoje per nje nderhyrje te madhe per pastrim. Hapi i pare eshte shtypja e rrushit me qellim carjen e kokrrave dhe perfitimin e lengut. Kete proces mund ta bejme ne dy menyra: menyra me e thjeshte eshte ajo tradicionale – shtypim rrushin me kembe ne nje govate plastike pjese – pjese dhe lengun e perftuar ne kete menyre pasi kemi hequr me aq sa mundim kercenjte, prania e te cilave gjate fermentimit alkoolik demton cilesine e veres dhe shendetin tone pasi clirojne alkool metilik i demshem vecanerisht per syte, e hedhim ne fuci plastike sipas sasise se rrushit qe kemi, psh 100 l, ose  me ane te nje mekanizmi te posacem per shtypjen e rrushit qe, sipas llojit dhe cmimit ne treg,  mund te bej njekohesisht vecimin e kokrrave dhe carjen e tyre per perftimin e lengut. Gjithsesi mund te lejojme nje sasi te vogel nga kercenjte e rrushit te jene bashke me lengun gjate fermentimit pasi ato permbajne tanina. Ne perfundim te kesaj faze kemi marre lengun e rrushit bashke me bersine. Se si do procedojme ne vazhdim varet nga lloji i veres qe duam te bejme: e bardhe, roze apo e kuqe.

HAPI 2.  VECIMI I LENGUT NGA BERSIA, MUSHTI – FERMENTIMI ALKOOLIK

mekanizem shtrydhes
mekanizem shtrydhes_1

Ne rast se do te bejme vere te kuqe, levoret e kokrrave te rrushit do t’i lejme bashke me lengun ne fuci. Zakonisht, ne varesi edhe te temperatures se ambjentit, lengu do filloje te “zieje” nga momenti qe e kemi perftuar deri mbas 48 oresh. Gjate kesaj kohe dhe pergjate fermentimit nga levoret e rrushit do te ekstraktohen substanca qe jane pergjegjese per ngjyren, aromat dhe strukturen e veres qe do bejme duke percaktuar cilesine e saj. Ne rast se duam qe sasine e veres qe po bejme ta konsumojme brenda vitit apo vitin ne vazhdim i lejme levoret e kokrave te rrushit per 2-3 dite bashke me lengun. Nese duam qe veren ta “vjeterojme” i lejme me shume dite, edhe derisa te mbaroje procesi i fermentimit alkoolik. Ky proces duhet te zgjase normalisht 8-9 dite, gjithsesi varet nder te tjera edhe nga temperatura e ambjentit apo niveli i sheqernave ne rrush. Sa me shume te zgjase fermentimi alkoolik aq me cilesore behet vera, me shume ngjyre, aroma dhe strukture fiton ajo. Kur te vendosim qe do e vecojme bersine nga lengu si me siper, pra mbas 2-3 apo me shume ditesh, e heqim ate nga fucia dhe e shtrydhim ne nje ene tjeter plastike apo inox me duar ose me nje mekanizem shtrydhes. Lengun e marre ne kete menyre e bashkojme ne fuci. Ne kete faze kemi marre mushtin e rrushit. Ne kete moment mund t’i bejme mushtit nje filtrim te pare. Per kete qellim perdorim nje rrjete te thjeshte teli sa me te imet, nepermjet se ciles lengun nga njera fuci e kalojme ne nje fuci tjeter. Gjate gjithe kesaj faze te pare, deri ne permbylljen e fermenetimit alkoolik, gryka e fucise qendron e hapur dhe mund ta mbulojme sa per te mos marre ndonje papasterti me ndonje nape sipas rrethanave. Sipas mundesive tona, fucine me mushtin, gjate procesit te fermentimit duhet ta vendosim ne nje vend me luhatje sa me te vogla te temperatures dhe te ajrosur mire.   Gjate fermentimit alkoolik sheqernat shnderrohen ne alkool duke cliruar dioksid karboni. Gjate gjithe kohes qe bersite jane bashke me lengun i perziejme here pas here me kujdes ne menyre qe te lagen nga lengu pasi ato ngrihen lart. Matim me mushtometer vazhdimisht nivelin e sheqernave deri sa te konstatojme se ato kane shkuar zero. Ne kete moment nuk verehen me as buleza qe dalin nga lengu qe “zien”. Eshte shume i rendesishem percaktimi i sakte i ketij momenti.

HAPI 3. FILTRIMI KRYESOR – MBYLLJA NE DAMIXHANE

rrjete per filtrim

Mbasi kemi konstatuar se te gjithe sheqernat jane shnderruar ne alkool dhe procesi i “zierjes” ka perfunduar, jemi ne fazen ku lengun do ta kalojme dhe do ta mbyllim ne nje ene tjeter ne menyre te tille qe te mos kete kontakt me oksigjenin. Mund te perdorim per kete qellim damixhane qelqi te madhesive te ndryshme sipas sasise se lengut qe kemi. Ne kete moment bejme edhe nje filtrim tjeter, qe ne fakt eshte filtrimi me i rendesishem, ku ndajme lengun nga llumi dhe mbeturinat e tjera qe kane mbetur ne fundin e fucise. Hapim rubinetin e vogel qe eshte ne fund te fucise pak me lart se llumi ose neqoftese fucia nuk ka rubinet poshte e transferojme lengun ne damixhan pjese – pjese me kanace plastike te pasterta kuptohet. Paralelisht e filtrojme duke perdorur si me perpara nje rrjete teli sa me te holle. Mbyllim gryken e damixhanit me tape ne menyre te tille qe te mos kete mundesi kontakti lengu me oksigjenin. Do ta mbajme te mbyllur ne kete menyre per rreth 30 dite ne varesi te temperaturave dhe llojit te rrushit. Gjate kesaj kohe me shume gjase do te kryhet fermentimi malolaktik, ne perfundim te te cilit do te ulet aciditeti dhe vera do te jete pothuajse e gatshme per ta shijuar. Ne total mbas nje periudhe prej 40 ditesh, jemi gati per te hapur damixhanin dhe veren e perftuar ne kete menyre ta mbyllim neper shishe.

HAPI 4. MBYLLJA NE SHISHE – TAPOSJA

WP_20180921_16_16_49_Pro
Teroldego 2018

Nga 100 kg rrush te fermentuar me kete rruge mund te mbushim 85-90 shishe vere, me nje kosto shume te vogel dhe me nje cilesi shume me te mire se vererat qe shiten ne treg 5, 10 apo 15 euro. Blejme ne treg tapa per te mbyllur shishe sipas afatit te perdorimit te veres. Mund t’i mbyllim shishet edhe me dore ne rast se do i konsumojme brenda vitit, por per ato qe do t’i ruajme per me shume vite do perdorim nje mekanizem taposes. I lejme shishet e veres edhe te pakten 2-3 jave qe te zbutet edhe pak dhe pastaj gjithcka OK. Kjo eshte kur kemi nevoje per vere per ta konsumuar shpejt. Nese jo dhe per te patur nje vere me cilesore, atehere mbas rreth 40 diteve thjesht mund te bejme nje filtrim duke e kaluar veren nga nje ene ne nje tjeter. E mbyllim gryken e damixhanit kete here ne menyre me hermetike duke e rrethuar tapen me nje leter ngjitese. E lejme keshtu per te pakten edhe 3-4 muaj dhe procesin e mbylljes ne shishe e bejme andej nga fundi i shkurtit apo fillim marsit ku temperatura e ambjentit do jete diku rreth 15ºC. Gjate kesaj kohe llumrat dhe acidet e ndryshme do sedimentojne ne fundin e damixhanit dhe lengu do qartesohet mjaftueshem. Pasi mbushim shishet i mbajme te mbyllura edhe per rreth 6 muaj duke i vendosur ato ne nje ambjent te erret te shtepise ku dhe temperatura gjate veres do kete luhatje sa me te vogla ne krahasim me dimrin. Keshtu ne fillim te vjeshtes se ardhshme do kemi nje vere minimalisht te vjeteruar me nje cilesi shume me te mire.

                                                                   JU BEFTE MIRE.

Si të zgjedhim verën më të mirë

Vera është për shpirtin, ajo që uji është për trupin. E kush nuk e shijon një gotë verë të mirë, qoftë kjo një e kuqe Kabërnet, një Tokai apo një e bardhë Riesling. Por, që ta shijosh verën deri në gllënjkën e fundit duhet ta njohësh mirë atë, që nga ngjyra, shija, intensiteti. Por sigurisht, kjo është më e lehtë për t’u thënë sesa për t’u bërë. Nuk është se jemi të gjithë somelierë a mjeshtra vere dhe shumë shpesh e gjejmë veten të endemi kuturu në sektorin e verërave në market duke zgjedhur verën me shishe të bukur por që na zhgënjen me një shije të keqe apo atë që është në ofertë dhe duket si uthull më shumë sesa verë. Dhe dilema mbetet gjithnjë të zgjedhësh një Kabërnet apo një Chandonnay. Shqipëria me meritë është një nga prodhuesit më të vjetër të verës në Evropë. Nga Merloti tek Kabërneja, Tokai dhe Riesling, vera jonë e ka një përgjigje lokale autoktone për secilën nga këto emra të njohur ndërkombëtar. Për të zgjedhur verëm më të mirë ju ofrojmë disa truke të vogla që do t’ju ndihmojnë të zgjidhni verën e duhur pa zbrazur krejt portofolin. Rregulli numër një: vera dhe ushqimi shkojnë bashkë Harrojeni rregullin që e bardha shkon me peshkun dhe e kuqja me mishin. Kombinimi perfekt është që pas çdo gllënjke vere, goja duhet të qëndrojë e pastër në mënyrë që të vazhdosh të shijosh ushqimin me të cilin po e shoqëron. Vera dhe ushqimi duhet gjithnjë të plotësojnë njëra tjetrën. Elementi kryesor që duhet vlerësuar tek vera dhe ushqimi janë struktura dhe intensiteti i tyre, që e thënë më thjeshtë është sa zgjat shija e tyre në gojë, që duhet të jenë pothuajse të njëjta. Kështu nëse do të duhet të shijojmë një pjatë me shije të forta duhet të zgjedhim një verë, që ka po të njëjtat karakteristika: për shembull nëse konsumojmë një fileto pule duhet ta shoqërojmë me një verë delikate dhe jo shumë të fortë, përndryshe pula na humbet në shije.Ndërsa përsa i përket ëmbëlsirave rregulli është që e “ëmbla duhet të shkojë me të ëmblën” duke ndjekur të njëjtën shije dhe intensitet mes verës dhe ushqimit. Ndiq shijen dhe instiktin Të gjithë shijet janë të mira dhe e drejta për të zgjedhur një verë të re që nuk e njihni është totalisht e përligjur. Çfarëdo që të zgjidhni do të jetë një eksperiencë e mirë që do t’ju shërbejë për kombinime të tjera në të ardhmen. Në rast se nuk e dini se me çfarë ushqimi do ta shoqëroni verën, spumantja është zgjedhja e duhur. E freskët dhe e gazuar, spumantja i shton shije e gëzim çdo vakti. Ngjyra më kafe nga ç’duhet Kur vera ekspozohet ndaj ajrit, merr një ngjyrë më kafe. Kur vera e kuqe oksidohet, humbet pak nga ngjyra e saj e kuqe e ndezur dhe fillon të anojë pak nga ngjyra kafe. Ndërkohë që tek verërat e vjetra, si tek e bardha dhe e kuqja, ky është një fenomen natyral dhe i pritshëm. Por nëse vera juaj është e re -vetëm 1 ose 2 vjeçare, mund të jetë shenjë se vera është ekspozuar shumë ndaj ajrit. Kjo do të thotë se ose shishja ka qëndruar e hapur për disa ditë ose problemi mund të ketë ndodhur në kantinë gjatë procesit të mbushjes. Për të bërë krahasimin merrni një shishe të freskët të së njëtës verë dhe krahasoni ngjyrën. Eshtë e garantuar se shishja që ka qëndruar hapur për një kohë të gjatë do të ketë një ngjyrë më kafe. Vera ka flluska, kur nuk duhet të ketë Kur vera pritet të jetë e qetë dhe ka flluska, kjo është një shenjë se një lloj fermentimi po ndodh në shishe. Çka është një gjë aspak e mirë. Kërkoni një shishe tjetër, por nëse dhe shishja e dytë ka të njëjtin problem, atëherë është koha të provoni një verë të një marke tjetër. Nëse jeni në shtëpi dhe kjo është e vetmja shishe vere që keni, nuk ju mbetet gjë tjetër veçse të shijoni një verë me gaz. Mban erë të ndenjur Këto aroma janë të lidhur me tapën. Kjo është një shenjë që tapa ka pasur myk, i cili është rritur akoma më shumë deri në atë pikë saqë ka lëshuar një kimikat të njjohur si TCA në tapë. Myku mund të ikur, por sërish sasi të vogla të TCA mund të lëshjojnë shije të këqija në verë. Kjo mund të ndryshojë nga shishja në shishe, kështu që pyesni për një shishe të re nëse mundeni. Nëse shishja e fundit vinte era tapë, shishja e re do të shijojë krejtësisht ndryshe. Nuk është fundi i botës nëse vera ka shije tape, por në varësi të shijes së fortë ose jo, kjo mund të jetë një eksperiencë jo dhe aq e mirë e shijimit të verës. Vjen si erë farmaceutike Nëse vera mban era ilaçe atëherë ka një problem me verën. Zakonisht ky ëhstë rezultat i një majaje që quhet brettanomyces ose ‘brett’ dhe është tregues i higjenës së dobët në kantinë, por mund të vijë dhe nga vetë rrushi. Përveç shijes nuk është se shkakton probleme tek njerëzit. Lajmi i keq këtu është që e gjithë vera është e kontaminuar dhe marrja e një shishe tjetër nuk e zgjidh problemin. Vjen si era uthull Ky është tregues që bakteret e acidit acetik kanë qenë në punë në verën tuaj duke shkaktuar një defekt të njohur si aciditeti i paqëndrueshëm, ose VA. Si, Brett, pak VA mund t’i shtojë kompleksitetin verës dhe mund të jetë një gjë e mirë, por nëse ajo dominon, atëherë ndikon për keq. Megjithatë nuk shkakton problem konsumi i saj, gjithsesi tek njerëzit e ndjeshëm mund të shkaktojë një ndjesi djegëse. Vera nuk ka aromë Kjo mund të jetë për shkak se vera është shumë e ftohtë ose ka nevojë për pak ajër. Ngroheni gotën me dorë ose tundeni pak që të marrë më shumë ajër. Nëse edhe pas disa minutash sërish nuk ka asnjë aromë, atëherë vetë vera nuk ka shumë aromë. Shpjegimi tjetër mund të jetë dhe tapa, e cila nuk është në gjendje të marrë mjaftueshëm aromë nga vera, por jo aq sa të mbajë era tapë.


© Agroweb.org

Mënyra Më e Mirë e Përgatitjes së Shëndetlies me Shije të Përsosur

Në raste festash familjare apo edhe festa të ndryshme përherë amvisat përgatisin shëndetlie.

Një delikatesë e përgatitur me mjeshtëri nga nënat dhe gjyshet shqiptare.

Me arra dhe mjaltë, shëndetlia është një ëmbëlsirë që kënaq nepsin e oreksin në çdo kohë të ditës.

Receta e saj është ndër më të vjetrat e kuzhinës shqiptare dhe një ndër ëmbëlsirat që përherë përcjellin gëzimin dhe harenë familjare.

E përgatitur krejt lehtë, receta e saj kërkon kujdes e mbi gjitha shumë dashuri për të përftuar në fund këtë ëmbëlsirë fantastike të mbushur me arra dhe zbutur me mjaltë.

Shëndetlia shoqërohet mjaft mirë me një filxhan çaj, akullore por edhe fruta të ndryshme, veçanërisht me mollë ose ftonj.

Përgatitja e Shëndetlies Krejt Lehtë në Shtëpi    

(Receta më poshtë është për përgatitjen e 25 copë shëndetlie)

1 kg miell

1 gotë uji me sheqer

300 gr mjaltë

6 kokrra vezë të plota dhe 1 e verdhë veze për të lyer sipërfaqen e ëmbëlsirës

300 gr gjalpë

300 gr arra

1 lugë kafeje sodë

Pak vanilje

(Për shurupin)

3 gota uji sheqer

2 gota e gjysmë me ujë 

Përgatitja

Në një enë përzihen mirë vezët, sheqeri, mjalti dhe gjalpi dhe në fund shtrohen arrat.

Më pas masës i shtohet mielli i përzier me sodë buke.

Zihet brumi, i cili nuk duhet punuar shumë që të mos bëhet elastik.

Brumi i përgatitur vihet në tavë të lyer me pak gjalpë, rrafshohet me dorë, lyhet sipërfaqja me vezë, i bëhen disa viza me pirun dhe piqet për 35-4 minuta në 180 gradë.

Pas pjekjes ftohet dhe pritet në formë rombi.

Gjatë kohës që ëmbëlsira piqet përgatisim shurupin, hedhim ujin dhe sheqerin në një enë derisa sheqeri të ketë shkrirë plotësisht dhe të përftohet shurupi.

Në fund mbi ëmbëlsirën hidhet shurupi i vakët si i bakllavasë dhe i aromatizuar me vanilje./AgroWeb.org

Tasqebapi i Shtëpisë – Shije Perfekte Për Çdo Stinë

Një recetë tipike, e vjetër dhe e trashëguar brez pas brezi në të gjitha trevat, tasqebapi vijon të mbetet ashtu si dikur një nga gjellët më shijeplota e të mrekullueshme të sofrës shqiptare.

Tasqebapi i shtëpisë padyshim nuk mund të bëjë përjashtim në menunë tradicionale të gjellëve nga duart e nënave dhe gjysheve shqiptare.

Një gatim special, krejtësisht i lehtë për t’u përgatitur, Tasqebapi është një ndër gjellët tipike për një vakt të shijshëm dreke.

Është gjella që nuk mungon në asnjë menu të restoranteve tradicionale shqiptare, e që krahas sigurisht shqiptarëve, kjo pjatë ka mahnitur edhe turistët e huaj duke kënaqur nepsin e tyre me shijen e plotë të saj.

Tasqebapi shoqërohet në mënyrë fantastike me një shumëllojshmëri gatimesh të tjera tipike shqiptare, duke nisur nga pilafi, sallatat e freskëta të çdo stine apo edhe bukë të thekur të marinuar me vaj ulliri e pak kripë.

Por për një shije edhe më të mrekullueshme ai shijon shumë sigurisht me zahiretë e famshme të kuzhinës sonë, sidomos me turshitë e përgatitura nga amvisat shqiptare.

Sipas dëshirës, mund të shoqërohet dhe me garniture perimesh, në mënyrë të veçantë shkon me pure patatesh ose patate të ziera.

Tasqebapi Krejt Lehtë Në Shtëpi

(Përbërësit e kësaj recete janë për 4-5 persona)

500 gr mish

2-3 kokrra qepë

4-5 lugë gjelle vaj ulliri

1 lugë gjelle me miell

gjysmë filxhan çaji me verë

1 gjethe dafine

gjysmë lugë gjelle me salcë ose 2-3 kokrra domate mesatare

3-4 thelbinj hudhra

kripë dhe pak spec i kuq

Përgatitja

Tasqebapi zakonisht, përgatitet me mish viçi ose dashi.

Mishi tul pritet në shirita të hollë në drejtimin e kundërt të fijeve ose në copa katrore.

Skuqet në yndyrë së bashku me qepët e prepra fije-fije, derisa t’i avullojë uji dhe krijohet një shtresë e kuqe.

Shtohet mielli, skuqet edhe pak, shuhet me verë, hidhet salcë domatesh, gjethe dafine, disa thelbinj hudhër, kripë dhe ujë sa të mbulohet mishi.

Lihet të ziejë në zjarr të ngadaltë, derisa gjella të jetë gati.

Tasqebapi shoqërohet me salcën e vet. /AgroWeb.org

Kek me Banane dhe Kos – Butësi dhe Aromë Shtëpie

E butë dhe e lehtë për tu përgatitur, keku me banana mund të jetë një nga shijet më të lehta e të ëmbla që mund të provoni.

Nuk do të keni nevojë të përdorni aspak gjalpë dhe veçantia e shijes së tij qënron tek mielli i orizit që e bën më të shkrifët.

Ndiqni mëposhtë mënyrën e saktë të përgatitjes sipas këshillave të AgroWeb.org dhe përgatiteni menjëherë në shtëpitë tuaja.

Përbërësit

170 gr banana

170 gr miell

45 gr miell orizi

200 gr sheqer

2 vezë mesatare

125 gr kos

80 ml vaj luledielli

1 lëkurë limoni

8 gr fryrës për ëmbëlsira

Kripë

Përgatitja

Për të nisur me përgatitjen e kësaj recete AgroWeb.org ju këshillon të qëroni dhe të prisni bananet në rrathë të hollë 2-3 cm.

Hidhini ato në një enë të thellë dhe filloni t’i shtypni me anë të një piruni dhe do të përfitoni rreth 100 gr purë bananesh.

Grini tek bananet lëkurën e një limoni, përziejini dhe lërini mënjanë për disa minuta.

Në një tjetër enë, hidhni 2 vezët bashkë me sheqerin dhe përziejini me rrahëset elektrike, derisa të formohet një masë shkumoze.

Kur kjo të ndodhë shtoni pak nga pak vajin dhe kosin duke përzier vazhdimisht.

Sitni në një enë dy llojet e miellit, bashkë me fryrësin për ëmbëlsira dhe pak kripë.

Përzieni me anë të një luge dhe këtë masë shtojeni pak nga pak tek ena ku përziet vezët duke vazhduar me përzierjen me rrahëset elektrike.

Në fund kur të keni përfituar një masë të trashë e kompakte, shtoni purenë e bananeveteksa përzieni.

Zgjidhni një tavë rrethore rreth 22 cm dhe hidhni në të të gjithë brumin duke e tundur pak në mënyrë që të çlironi ajrin që mund të ket mbetur brenda brumit.

Futeni të piqet në furrë të parangrohur në temperaturë 180 gradë për 40 minuta derisa të marrë ngjyrë të artë.

Kur të jetë pjekur, nxirreni nga furra, lëreni të ftohet pak e më pas hiqeni nga tava dhe spërkateni me pak sheqer pluhur./AgroWeb.org

Makarona Me Mish Të Grirë – Si t’i Përgatisni Për Një Darkë Plot Shije

Padyshim që Italia është atdheu i makaronave. Spaghetti-it e famshme me shijen e tyre tunduese kanë magjepsur gjithë botën. E sigurisht, të gjithë jemi dakord me këtë fakt.

Por fantazia dhe mjeshtëria në kuzhinë i lë gjithmonë një shteg të hapur sfidës.

Receta shqiptare, e përkryer e makaronave me kima është rasti tipik kur shijet e kulinarisë së shteteve të ndryshme sfidojnë njëra-tjetrën.

Shumë vite më parë, përgatitja e makaronave me kima nga amvisat shqiptare sidomos gjatë periudhës së komunizmit dëshmonte mirëqenie.

Ky gatim special ishte ndër më të mirat që ofronin restorantet e asaj kohe, traditë që vijon edhe sot, megjithëse e kombinuar dhe e ndërthurur me recetat italiane.

Makaronat me kima kanë një shije të plotë dhe kombinohen në mënyrë të shkëlqyer me sallatat e freskëta të stinës sidomos sallatat jeshile, spinaq apo rukola.

AgroWeb.org u sugjeron më poshtë recetën e vjetër të traditës shqiptare të makaronave me kima, një mënyrë fantastike për ta përgatitur për gjithë familjen.

Përgatitja e Makaronave me Kima në Shtëpi

Përbërësit

Një pako makarona të gjata

400 gramë mish të grirë

4-5 kokrra domate të pjekura mirë

Një karrotë

Një kokërr qepë

Një thelpi hudhër

Gjysmë gotë me verë të kuqe (sipas preferencës)

Vaj ulliri

Kripë

Piper

Majdanoz

Djathë kaçkavall i grirë

Përgatitja

Në një tigan të thellë shtojmë vajin e ullirit, qepën e grirë hollë dhe karrotat e grira në kubikë të vegjël.

I kaurdisim derisa të zbuten. Shtojmë hudhrën e grirë hollë bashkë me mishin e grirë dhe vijojmë t’i kaurdisim. Më pas i shuajmë me pak verë të kuqe dhe e lëmë derisa të avullojë. Më pas shtojmë domatet e grira në rende si salcë, shtojmë kripën dhe piperin. I kaurdisim për pak dhe shtojmë 1-2 gota ujë dhe i lëmë të zjejmë derisa salca të bëhet e trashë.

Ndërkohë, në një tenxhere hedhim ujë, kripë dhe disa pika vaj ulliri dhe e vendosim në zjarr që të zjejë.

Në momentin që uji nis të zjejë hedhim makaronat dhe i lëmë të zjejnë për 8-9 minuta.

I heqim nga zjarri, i kalojmë në kullorëse dhe i bashkojmë me salcën e përgatitur.

I shërbejmë të ngrohta dhe i spërkasim sipër me djathë kaçkavall të grirë. /AgroWeb.org

Këtë e pëlqejnë %d blogues: